فشار حاکمیت بر بهائیان و به طور خاص و سیستماتیک بر تحصیلات دانشگاهی با انقلاب فرهنگی شروع و در طی سالهای اخیر به اشکال مختلف و از سوی نهادهای مختلف آموزشی و امنیتی بر بهائیان اعمال شده است. به طوریکه مسئولان دانشگاه آزاد علمی آنلاین بهائیان، جدیدترین قربانیان تئوری های نامشروع حاکمیت برای مقابله و ممانعت از تحصیلات عالی دانشجویان بهائی هستند که در مجموع به سی سال حبس محکوم شده اند.
نمی دانم از کجا شروع کنم و چه بنویسم که تابحال بیان نشده باشد. نمی دانم چقدر از مظالمی که هموطنانمان در حقمان روا داشته اند باید نوشت. از توهین و افترا تا شکنجه و اعدام. بارها گفته اند و شنیده ایم و خوانده ایم و نمی دانم آنان که باید بخوانند و بدانند و بیدار شوند ، کی نوبت شان می شود. تا کی آدمیان بر سر آنچه شایسته ی مقام انسان نیست بر یکدیگر خواهند تاخت و تفاوت های شان موجب اختلاف شان خواهد بود. من به عنوان یک اقلیت ، آنچه تا امروز دیده ام جز محرومیت و ستم هیچ نبوده است. چقدر دیگر باید اکثریت بر اقلیت ستم روا دارد.
باز خرداد آمد. خرداد ماهی است که سالها برای من نشانهای از امتحانات بود. نشانهی درس بود. جلسات امتحان، تقلب و خداحافظی موقت با دوستانی که ۹ ماه با آنها بوده ام. و از همه مهمتر نمادی از تابستانی بود که همیشه انتظارش را میکشیدم.
زمانی نه چندان دور بود که فکر می کردیم انسان اشرف مخلوقات است که علم وخردورزی یکی ازمقدس ترین ساحت هایی است که اهانت به آن موجب نزول انسان و انسانیت از یکی ازبنیادی ترین وجوه تمایزش باحیوانات یعنی علم اموزی وعقلانیت میشود.
در ظاهر اولین نکته ای که با نگاه به تاریخچه دانشگاه بهاییان به ذهنمان می رسد این است که اگر سه دهه برای طراحی، تاسیس و تامین نیازهای یک دانشگاه زیرزمینی کافی نبوده برای یک نسل کشی فرهنگی کافی بوده است.
